TROTS! / PROUD!

Hoi allemaal,
Hi all,

Ik weet het, we zijn jullie nog de nodige verhaaltjes schuldig over het Noorder eiland, maar we willen nu even versneld vooruit spoelen naar maandag 6 januari oftewel gisteren.
I know, we still owe you a story or two about all we did the last weeks, but for now we want to fast forward to Monday 6 January, which happens to be yesterday ;-)

Wist je dat:
- ik het niet zo op hoogtes/ravijnen heb?
- ik nog nooit meer dan 7½ km achter elkaar heb gelopen?
- ik vind dat mijn conditie niet echt overhoudt nu ik al ruim twee maanden niet meer naar een sportschool ben geweest?
- het hardlopen er sinds begin november niet meer van is gekomen?
- ik nog nooit een hele dag met zo'n zes kilo aan eten en drinken op mijn rug heb gelopen?
Did you know that:
- I am not very keen on high altitudes and ravines?
- I have never ever hiked more then 7½ km?
- I feel my perseverance is lacking having not been to the gym since begin November?
- I haven't done any running since begin November?
- I have never before hiked a whole day with a bagpack with six kilos of water and food?


En toch....En toch...
But nontheless....nontheless....


hebben we gisteren de HELE TONGARIRO CROSSING gelopen! Oftewel 19,4 km waarbij je in totaal 1 km 'klimt'.
we hiked the ENTIRE TONGARIRO CROSSING! In other words, we hikes 19,4 km during which you also 'climb' a 1000 meters!

WIJ ZIJN TROTS OP ONSZELF! Die uitdaging hebben we toch maar mooi opgepakt en gehaald :-D En het was het zooooo waard om te doen. Je komt werkelijk ogen te kort om van alles te kunnen genieten.
WE ARE PROUD OF OURSELVES! This is one challenge we faced and concurred  :-D And it was soooo worth it! The scenery changes with every corner you turn, every crescent you cross.

En natuurlijk heeft Edwin de nodige foto's gemaakt:
And of course Edwin made a lot of pictures, below just a small selection



Aan het begin met twee gelukspoppetjes in mijn hand...
At the beginning, holding two no worry dolls....
 



Een eerste prachtig uitzicht
The first spectacular view











Mount Ruapehu

De eerste vijf kilometers zitten erop!
That's the first five kilometers!
 



Samen bij 'Mount Doom' uit de film 'Lord of the Rings'
Together near 'Mount Doom' of 'Lord of the Rings'

Tja, wat valt er nog te zeggen met een uitzicht als dit???
What's there to say when you have a view like that???



En dan sta je op het hoogste punt van de wandeling (ruim 1900 meter) en is dit het uitzicht aan de andere kant...de Red Crater
At the highest point f the walk (over 1900 meters) this is the view on the other side of the mountain...The Red Crater



Stap voor stap heel voorzichtig afdalen ;-)
Very, very carefully descending to the Emerald Lakes ;)




En zo steil was die afdaling dus!
That's how steep the descent was!



Vanaf de Red Crater kunnen we the Blue Lake zien
From the top of the Red Crater the Blue Lake is visible
 



En vanaf de Blue Lake kunnen we het eindpunt zien: op 1/3 aan de linkerkant steekt een rots iets uit en rechts daarvan is een smal streepje naar het dondergroene gedeelte. Daar is het eindpunt, nog zo'n 10km (!) lopen...
And at the top near the Blue Lake we can make out where we have to go. About 1/3 in the picture on the left a rock is sticking out and on the right of that is a very small line leading to the dark green part. That's where the walk ends, another  (!) kilometers to go...

In dit gebied zijn nog altijd actieve vulkanen, zoals je kunt zien aan de dampen die sterk naar zwavel ruiken
This area is still an active volcano area as you can tell from the fumes, smelling of sulphur
 



Dat alles moeten we nog lopen, elke 'lijn' die je ziet leidt verder naar beneden en naar onze auto
Now we can see how long ten kilometers really are...Every 'line' you see is part of the road leading to the car park

13 kilometer hebben we gehad, nog ruim 6 te gaan
13 kilometers behind us, only 6.4 in front of us
 

Nog een foto met mijn gelukspoppetjes erbij, die ik de hele wandeling heb meegedragen. Nog maar 3 km!
And a picture showing my no worry dolls, which I carried with me the entire walk. Just three more kilometers to go!



En dan...en dan.... zijn we er! 19,4 km gelopen, geklommen, geklauterd, gedaald en vooral GENOTEN! Wat een dag!
And then...and then.... 19,4 km of walking, climbing, descending and above all ENJOYING every bit of it! What a wonderful day!

En om het in stijl af te ronden: we moeten nog een extra kilometer lopen naar de bewaakte parkeerplaats zodat we terug kunnen rijden naar de camping;-) We hebben vannacht heeeeel goed geslapen ;-)

And to top it all off, we have to walk an extra kilometer to the secured carpark where our car is parked ;-) We slept exceptionally well last night ;-)

 

We hopen dat jullie net zo van dit verhaal en deze foto's hebben genoten als wij van onze wandeling, want die was zo ontzettend de moeite waard!

We hope you enoyed this post and the pictures as much as we did our walk, because we enjoyed it beyond what words can describe!

 

Groetjes,

Edwin en Monique

Cheers,

Edwin and Monique

MOTAT

Oftewel het Museum of Transport and Technology in Auckland. Daar zijn we de tweede dag gaan doorbrengen. Wederom lekker te voet naar toe gegaan, wat ook nu zo'n 4 km heuvel op, heuvel af was. We komen nog als slanke dennen terug (als we het bier tenminste laten staan ;-)
Aka the Museum of Transport and Technology in Auckland. That's where we spent our second day. And again went on foot, which was another 4 km up and downhill one way. We are gonna drop a considerable amount of weight! (that is if we can forgo all the beers ;-)

Al snel gingen Edwin en ik op eigen houtje het museum verkennen, aangezien we verschillende exposities interessant vinden. Onderstaand een selectie uit de foto's, die zeggen meer dan ik in mijn verhaaltje kan.
It didn't take us long to go our separate ways as we found different exhibitons interesting. Below a selection of all the pictures taking as one picture speaks louder then a thousand words:

Stoomtractoren
Tractors driven by steam

Een overzicht van oude auto's
An overview of vintage cars

Een werkende dubbeldekstram
A fully operational double deck tram

Een hele selectie vliegtuigen
Quite a few planes to have a look at

En natuurlijk treintjes, wat hadden jullie anders verwacht??? ;-))
And of course trains, what else could one expect???  ;-))

En er was ook nog een schattig klein dorpje in Victoriaanse stijl waar het heerlijk vertoeven was zo met dat zonnetje. En uiteraard ook nog wat foto's gemaakt:




Deze dame wist veel te vertellen over alle kruiden die er in de tuin staan
This lady was very knowledgeable when it came to all the herbs in the garden

Een origineel  kerkje dat aan het museum is geschonken om vernietiging te voorkomen
An original church, donated to the museum to prevent it being taken down

En nog zomaar een huisje, wat door twee (!) gezinnenn werd gedeeld...
And a small house, to be shared by two (!) families....

 

Daarnaast was er ook nog een hele tentoonstelling over een tocht naar de zuidpool die sir Edmund Hillary in de jaren vijftig heeft gedaan. Heel interessant maar absoluut onmogelijk om daar foto's van te maken.
And to top it all of, there was also an exhibition on the journey to the South Pool in the fifties, undertaken by Sir Edmund Hillary. Very interesting but it was absolutely impossible to make pictures.

Tot de volgende keer!
Groetjes
Edwin en Monique
Until next time!
Cheers,
Edwin and Monique

Auckland

Hoi allemaal,
Hi all,

In Auckland hadden we via airbnb een kamer bij iemand thuis geboekt. Niet alleen goedkoper dan de YHA, maar ook weer eens wat anders. Gezien de hoeveelheid bagage niet echt een optie om met de bus te gaan, we hebben maar een taxi genomen ;-)
In Auckland we booked a room via airbnb to have something different from the YHA or camping. As we have quite a lot of luggage, the bus was not really an option. Instead we took a taxi ;-)

Alhoewel onze gastvrouw Laura er niet was, konden we toch naar binnen. Ze had de sleutel gewoon in het brievenbusje buiten gelegd. Moet je bij ons eens proberen...De kamer was klein, maar wel een heerlijk bed, een boxspring! Echt wel luxe na vier weken op een campingmatrasje te hebben geslapen! Die avond hebben we Laura niet meer gezien, wij lagen al in dromenland voordat ze weer thuis was. Tja, die ochtend was de wekker om zes uur afgelopen, dan wil je 's avonds rond elf uur wel weer gaan slapen.
Although our host Laura wasn't around when we got there, we could still go inside. As she had texted us, the key was in the mailbox outside. Not exactly an option in Utrecht...Though the room was small, the bed was fantastic, a genuine boxspring! Talking about being spoilt after four weeks of camping! We didn't see Laura that evening. Being up since 6 AM, we were ready to turn in arond 11 PM!...

De volgende dag zijn we eerst Mount Eden opgelopen. Die ligt tegenover Laura's huis en is het hoogste natuurlijke punt in Auckland. Dat was wel even stevig klimmen, goed voor de kuitspieren ;-) Het uitzicht was echt geweldig, kijk maar:
The next we first went up Mount Eden, which is opposite Laura's place. Sometimes it took some effort as it could be pretty steep. Great workout for our calves ;-) And the views? Magnificent, see for yourself:

De videoot druk bezig ;-)
Busy shooting film ;)

Daarna hebben we met enige moeite een halte van de hop on hop off bus gevonden. Dat vinden wij altijd een fijne manier om een onbekende grote stad te verkennen, zeker omdat de tickets 24 uur geldig zijn en niet alleen de dag van aanschaf. Alleen bleek dat niet zo te zijn in Auckland. De hoho bus rijdt maar van 9-17, kost aardig wat en als je dan pas rond 13 uur een ticket wil aanschaffen, voel je je toch enigszins bekocht. Dat hebben we dus maar niet gedaan ;-)
In plaats daarvan hebben we Auckland en dan met name het centrum gewoon lekker te voet verkend Daarbij hebben we puur toevallig het Belgisch biercafé gevonden, waar ze mosselen op het menu hadden staan. Dat was dus een makkelijke keus voor het avondeten!
After Mount Eden we managed to find a hop on hop off bus.In general we find that a very easy way to discover a new town, execially since the tickets are valid for 24 hours. However, not so in Auckland :-(( Since the tickets were pretty epensive and we could only use them for about three hours, we decided not to buy and instead discover Auckland's centre on foot. Doing so we sort of stumbled accross the Belgia beer cafe, where they served mussels. Great, our choice for dinner was made :-))

Lekker smullen!
YUM!

 

Genieten met een hoofdletter G
Enjoying with an E!

Zeg maar nee, dan..... Juist ;-)
Enjoying both beers!

We zijn toen naar de Sky Tower gegaan waar we naar wel 220 meter hoogte zijn gezoefd. Goh, wat hadden we toen prachtige uitzichten over Auckland! En omdat we een twee voor (iets meer dan) de prijs van één tickets hadden gekocht, konden we 's avonds nog eens genieten van hoe Auckland langzaam donker werd en alle lichtjes aangingen. Net alsof we alsnog de verlichting van een (heeeeel grote!) kerstboom zagen aangaan ;)
While walking around we 'found' the Sky Tower, from which you have great 360 degrees views over Auckland. And since we bought a two for (a little more then) one tickets, we could go up a second time when Auckland was getting dark and all the lights turned on. Like watching the lights of the X-mas tree being turned on ;-)

Hoog,  nietwaar?!?
That is a loooong way up!

Het uitzicht vanaf 220 meter hoogte!
View from the top at 220 meters up!

In het midden een enorm knooppunt van snelwegen, de bijnaam is dan ook 'spaghetti knooppunt' ;-)
In the center a huge intersection of highways, nicknamed 'spaghetti junction' ;-)

En toen zat onze eerste dag in Auckland er al weer op! Om een beetje aan de conditie te werken zijn we vanaf het centrum teruggelopen, wat zo'n 4 km was met heuvel op, heuvel af. Tja, als je de Tongariro Crossing wil lopen, moet je wel een beetje conditie en getrainde kuiten hebben!
And then our first day in Auckland had flown by! As a workout we decided to walk back which meant four km up and downhill. After all, if you have your mind set on walking the Tongariro Crossing, you need to have a little bit of stamina and well trained calve muscles!

Tot de volgende keer,
Edwin en Monique
Until next time,
Edwin and Monique

De Overlander / The Overlander

Na drie dagen in Wellington hebben we de Northern Explorer naar Auckland genomen. Een treinreis die de hele dag duurt, maar waarmee je in gebieden van het Noordereiland komt, waar je met de auto niet of alleen maar via een flinke omweg kan komen. 't Was wel redelijk vroeg op, want de shuttlebus zou ons al om 7 uur oppikken. De trein zou 7.55 vertrekken, dus we hadden geen andere keus als we wilden voorkomen dat we ons echt moesten haasten.
After three days in Wellington we took the Northern Explorer to Auckland. This is a journey by train taking all day to get you from Wellington to Auckland, but it is the only way to get to certain areas of the Northern Island where you can't get by car of only via a detour. It did mean getting up early as the train departed at 7.55 and we needed to check in no later then .730. But it also meant we didn't have to rush it. After all, this is a sabbatical, right ;-)

Wat foto's van de reis:
Some pictures of the trip:

Voor het geval je niet meer weet waar je naar toe gaat ;-)
Just in case you have forgotten where you are going ;-)

De hele trein, wachtend op vertrek in Wellington
The complete train, waiting for departure in Wellington Staion

Yep, ik mocht ook mee ;-)
Yep, I was allowed to go as well ;-)

En nog wat foto's van de diverse uitzichten onderweg:
And some pictures of views along the way:



Hoezo uitzicht ?!?
How about a view like that ?!?

Ook al  niet verkeerd!
Not bad ether

Yep, zij mochten ook mee ;-)
Yep, they were allowed on the train as well ;-)

Mount Ruapehu,,,
Mount Ruapehy...

Uiteindelijk kwamen we na een prachtige reis met zo'n  minuten vertraging aan in Auckland, waar we met een taxi snel op weg gingen naar ons volgende logeeradres. 't Was alles bij elkaar toch best een lange dag geweest.
Tot de volgende keer,
Edwin en Monique
We finally arrived at Aucland Railway station with about  minutes delay, where we got a taxi to get to our next address. It had been a long day after all!
Until next time!\
Edwin and Monique

Wellington

Hoi allemaal,
Hi all

Uiteindelijk zijn we dus toch veilig in Wellington aangekomen, waar we al snel de shuttlebus naar de jeugdherberg hadden gevonden. Na het inchecken heerlijk ons mandje ingedoken en lekker een paar uurtjes getukt voordat we Wellington gingen ontdekken.
In the end we did get to Wellingtong without any further problems.  The shuttlebus dropped us of at the hostel soon enough and after checking in we went to bed to get some slepp.The next day was all about getting around in Wellington.

Het kostte enige moeite, die hop on hop off bus. We hadden er genoeg gedaan om te weten hoe het werkt, althans dat dachten we ;-) Andere keren was het een kwestie van naar de halte lopen en dan bij de chauffeur een kaartje kopen. Helaas, in Wellington werkt het anders....Daar moet je dus bellen en heel specifiek aangeven hoe laat je bij welke halte staat, zodat de chauffeur weet dat hij daar passagiers moet oppikken. Daar kwamen we pas achter toen we tevergeefs op zoek naar een halte waren geweest ;-)
It took some effort to catch a hop on hop off buss We thought we knew the drill, having taken it quite often in other cities. However, Wellington had a different take on the hoho buss. After looking for a bus sto in vain, we found out you need to call them and tell them at what time the driver can pick you up at which stop. Yeah right, we hadn't figured that one out ;-) But in the end we managed to get a hoho buss and enjoyed Wellington immensely:

Voor het geval je niet meer weet om welke stad het gaat ;-)
Just in case you forget in which city you are ;-)

Het uitzicht vanaf Mount Victoria over Wellington
The view from Mount Victoria over Welllington

Het kabelbaantje in Wellington
The cable car of Wellington



We hebben die dag lekker genoten en aparte plekken van Wellington gezien waaronder de studio's van Peter Jackson, de regisseur van Lord of the Rings en de Hobbit. Tja, en dan ben je in Welllington waar veel van het regisseren van de film is gedaan en dan is deel 2 van de Hobbit net in premiere gegaan en dan is er op loopafstand van het hostel een prachtige oude bioscoop waar deel 2 in 3D wordt vertoond. Wat doe je dan? Juist!
We enjoyed the day very much, seeing all the interesting places of Wellington, amongst which is the studio and post production offices of Peter Jackson, the director of Lord of the Rings and the Hobbit.
And then you are in Wellingotn and then part 2 of the Hobbit (the desolation of Smaug) has just been released and then there is a great old cinema literally just across the road of your hostel. So what are you gonna do? YEP!

De trollen uit Lord of the Rings
The trolls figuring in Lord of the Rings

In de bioscoop waar we naar deel 2 van de Hobbit zijn geweest
In the cinema where we watched part 2 of  the Hobbit



Het werd een latertje, maar ach, gelijk een mooie remedie tegen de jetlag. Daar hebben we dus mooi totaal geen last van gehad!
It was a long day in the end, but that's just a perfect remedy against jetlag. Just one thing, we never had any ;-)

Tot de volgende keer,
Edwin en Monique
Untill next time,
Edwin and Monique

Stress!

En toen hadden we op onze laatste dag in Australie toch nog stress!
And then, on our last day in Australia, we did get stressed!

Wat was het geval? Ruim op tijd in Perth voor onze vlucht naar Sydney, waar we zouden overstappen op onze vlucht naar Wellington. 65 minuten was meer dan genoeg tijd was ons verzekerd. Ja ja...
What was the case? With plenty of time to make our flight to Sydney we arrived at the airport of Perth. 65 minutes was more then enough to change planes in Sydney. Right....

Keurig op tijd geland in Sydney, de shuttlebus naar de internationale luchthaven hadden we mooi op tijd en de douane leverde ook al geen problemen op. Maar toen!
Arrived right on schedule in Sydney, no problems catching the shuttleservice to the international airport of Sydney and even customs wasn't a problem. But then!

Toen moesten we nog door de bagagecontrole. Met maar heel kleine bakjes om al je spullen in te doen hadden we geloof ik wel negen van die bakjes:
- schoenen? Check.
- laptoptas? Check.
- laptop? Check.
- fototassen? Check.
- jassen? Check.
- rugzakje? Eeeeeh, rugzakje???
Then there was just one more hurdle, AKA baggage check. As there were only very small trays available, we had about 9 trays filled with our stuff:
- shoes? Check.
- laptop bag? Check.
- laptop? Check.
- camerabags? Check.
- bagpack? Eeeeeh, bagpack?????

Het rugzakje was apart gezet, kennelijk toch iets verdachts gezien. Maar als je nou dacht dat er dan meteen actie ondernomen wordt, jammer maar helaas. Het heeft daar wel tien minuten gestaan voordat het nog eens een keer door de röntgen ging. En toen gingen de toilettassen nog een keer apart. En ondertussen hadden we nog maar 10 minuten voordat onze vlucht zou vertrekken. Mijn bloeddruk begon toch wat op te lopen ;-)
The bagpack had been sidetracked, apparently something suspicious was seen when checking it. But don't you think it got checked out quickly! It was standing there for at least 10 minutes before X-raying it again. And then the toiletry bags got checked separately. In the meanwhile our flight would depart within 10 minutes. My bloodpressure was starting to rise a little bit ;-)

Uiteindelijk werd Edwins toilettas geopend en gecontroleerd. De deo geen enkel probleem, andere dingen ook niet maar de pot scheercreme die tevoorschijn kwam, tja, dat kon toch echt niet. De inhoud daarvan was veel te groot! En dan te bedenken dat die zonder enig probleem op Schiphol en Dubai in de handbagage was meegegaan...
In the end Edwins toiletry bag was checked. Deodorant, no problem, other items, no problem. But the shaving creme, that jar was apparently way too big for carry-on luggage. Remember, both at Schiphol Airport and Dubai it was allowed without a second thought!

Onze namen werden al omgeroepen met daarbij de mededeling dat we de vlucht vertraagden toen we na inlevering van de scheercreme door mochten. We zijn letterlijk met wapperende jaspanden naar de gate gesneld, die dan natuurlijk altijd het verst weg is, Murphy's wet en zo ;-) We hebben het gehaald, maar wat mij betreft bepaald niet voor herhaling vatbaar!
We were already being announced as the persons delaying the flight when we were allowed to go (of course after handing in the shaving creme that is). We sort of made a run for it, but naturally your gate is then the one the furthest away, Murhpy's law kicking in....We made it (barely!); as far as I am concerned a rerun is not required!

Toch nog op weg naar Wellington!
On our way to Wellington!

Groetjes,
Edwin en Monique
Cheers,
Edwin and Monique

Albany

Hoi allemaal,
Hi all,

Dit is het laatste bericht betreffende Australie  Vier weken lijkt zo lang, maar voor je het weet ben je weer op weg naar Perth om door te vliegen naar Nieuw Zeeland......
This will be our last post regarding Australia. Four weeks sounds like a very long period, but before you know it, you are on your way to the airport to fly out to New Zealand...

We waren van plan om Albany en Denmark op één dag te doen, maar dat liep wat anders (goh, waarom is dat nou niet bijzonder voor ons?!?). Omdat Albany vanaf de camping het verst weg was (circa 1½ uur rijden) besloten we daar te beginnen en dan op de terugweg Denmark te bezoeken. En toen zaten we heerlijk met een kop espresso/soya moccha te bespreken wat we wilden gaan doen toen we ineens dit zagen:
We planned on doing Albany and Denmark on one day but in the end things went a little bit different (really??? No kidding???) Since Albany was the furthest away (about 1½ hours driving) we decided to go to Albany first and then work our way back to the campsite, visiting Denmark and such. And then we were enjoying our espresso/soy moccha when all of a sudden we saw this:

Een heuse motoroptocht! Het waren er echt honderden! Soms wisten we gewoon niet waar we moesten kijken, zo bijzonder waren sommige motoren en/of de rijders. Toen we in gesprek raakten met iemand hierover bleek dit een jaarlijks evenement te zijn, dus dat was wel mazzel dat we uitgerekend die dag in Albany waren. 's Ochtends was het dan een grote parade en 's middags werden er kennelijk verzoekritten van kinderen e.d. gedaan. Echt zooooo gaaf om te zien!
A real motorbiker's parade! There were literally hundreds of them! Sometimes we just didn't know where to look, that's how special some of them were. When talking about this with a 'local', we found out this is an annual event, lucky us ;-) In the morning they would have their parade and then in the afternoon they were granting requests of kids for bikerides etc.

Edwin was naar het station geweest om te fotograferen (uiteraard...) en daar ook de VVV even binnengelopen. Op aanraden van hen zijn we toen lekker gaan toeren in en om Albany wat de volgende foto's opleverde:
Edwin had been to the railway station to take some pictures of freight trains (no surprise there... ) and on his way there visited the Visitor Centre for some tips. That resulted in us touring in and around Albany, ending up with some lovely pictures:

Yep, dat zijn wij met Albany op de achtergrond
Yep, that's us with Albany in the background

Van zo'n uitzicht word je toch gewoon stil...
How about a view like that...

Tja, waarom zouden ze dit nou toch 'Natural Bridge' noemen?!?
We wonder why they called this 'Natural Bridge'....
 

Uiteindelijk hebben we dus de hele dag bij Albany doorgebracht, zo veel was er daar te zien. Weer een heerlijke dag om op terug te kijken! Die vier weken Australie zijn werkelijk omgevlogen....
Groetjes,
Edwin en Monique
In the end we spent the whole day in and around Albany, as the town and its surroundings had so much to offer. Yet another lovely day to look back on! Four weeks of Australia gone just like that....
Cheers,
Edwin and Monique