Okee, na twee pogingen op het echte reisblog die beide keren spoorloos verdwenen nu maar een poging op mijn eigen blog. Hopelijk krijg ik het nu wel geplaatst...
Eens zien, waar waren we gebleven? O ja, vanuit Kalbarri waren we vertrokken naar Exmouth, een dag rijden waarin weinig gebeurde. Onderweg nog wel even flink ingeslagen in Carnarvon, dit als tip van anderen omdat in Exmouth zelf alles duur was.
Na aankomst op de camping (Lighthouse Caravan Park) snel de tent opgezet en daarna voor de broodnodige variatie maar weer eens een barbecue gedaan ;-) Edwin vond het maar niks ;-) We hebben toen gelijk bekeken wat we precies wilden gaan doen en besloten dat we een tochtje van ruim 2 uur wilden boeken waarbij we ook konden snorkelen en een glazen bodem boot mogelijk was.
De eerste dag hebben we lekker rustig op de camping doorgebracht, wasje gedraaid (wat met die hitte binnen het uur al droog was!), door de berg foto's en film gegaan, kortom, weinig bijzonders.
En toen....was het laaaaagseizoen wat betekende dat we werkelijk helemaal niks konden boeken! Tja, dan maar onze eigen snorkelspullen gekocht en naar Turquoise Bay in het Ningaloo Reef nationaal park gegaan. Laten we het erop houden dat Edwin al snel het snorkelen onder de knie had, terwijl ik nog steeds aan het ploeteren was in kniediep water...Ik was dan ook best wel jaloers op alle verhalen van Edwin over wat hij steeds zag aan allerlei vissen, groot/klein, felgekleurd, wat minder fel gekleurd. Uiteindelijk heb ik ook wel wat vissen gezien, maar dat haalde het natuurlijk niet bij wat Edwin had gezien. Alleen die zon, die hadden we een beetje onderschat. Oftewel, zo rood als een kreeft gingen we weer terug naar de camping. Tja, water en een lekker briesje, dan heb je het te laat in de gaten. De aftersun ging er dus in een rap tempo doorheen...
De laatste dag zijn we tot een uur of drie op de camping gebleven om de ergste hitte een beetje te ontliopen (het was zo'n 35 graden!). Toen zijn we naar het Cape Range nationaal park gegaan om daar een wandeling van zo,n 5 km te maken naar een prachtig uitzichtpunt. En dat was zoooo de moeite waard! Prachtige wandeling, geweldige uitzichten en verder he-le-maal niemand. Geweldig! En om het mooi af te ronden zijn we daarna heerlijk uit eten geweest, waarbij ik Edwin getrakteerd heb op een diner met allemaal schaal- en schelpdieren. JAMMIE!
En toen was het alweer tijd om te verkassen, maar daarover in een volgend bericht meer en dan hopelijk weer op het reisblog!
Groetjes,
Edwin en Monique
And then the travel blog waarbenjij.nu refused to upload twice! So now an attempt at my own blog, hoping my third attempt is succesfull.....
From Kalbarri we drove up to Exmouth, our most northern stopover during this trip. After a uneventfull day of driving we arrived at the Lighthouse Caravan Park where we quickly set up our tent and had a very Australian dinner, also known as BBQ ;-) We talked about what we would like to do here and decided on a 3 hour boattrip into Ningaloo Reef NP with the options of snorkelling and a glass bottom boat tour.
Our first day we stayed at the campsite, doing some laundry (dry within the hour because it is so hot!) and working through a truckload of pictures.
And then....we found out that it indeed is looooow season at the moment, because we couldn't book any tour! So instead we bought our own snorkelling gear and headed for Turquoise Bay where it is very easy to see lots of different fishes. Let's say Edwin got the hang of snorkelling pretty fast while I am still messing around in kneedeep water....Needless to say I was kind of jealous of Edwin when he told me about all the fish he had seen, even a shark! Unfortunately we had underestimated the power of the Australian sun, so we were pretty sunburnt by the time we headed back to the campsite :-((
That meant that on our last day we stayed at the campsite, avoiding the sun as much as possible until about 3 PM. That's when we left for Cape Range NP to do a 5 mk return walk to a lookout to enjoy the surroundings. And did we enjoy it! Great walk, stunning views and nobody else to disturb the quiet surroundings. Couldn't be more perfect!
Afterwards we enjoyed a seafood dinner with prawns and squid and balmain bugs and and and. YUM!
And then it was already time to leave for our next campsite at Denham/Monkey Mia, but more about that in a next post, hopefully on the travel blog again!
Cheers,
Edwin and Monique
zondag 1 december 2013
zaterdag 16 november 2013
Mijn collega's....
Gelukspoppetje
Van elke collega één
Goede reis gewenst!
Ik heb gisteren echt in een deuk gelegen! Om de haverklap drentelde een collega, soms twee of drie, mijn kamer binnen met een of andere vage smoes. En op een gegeven moment kwam dan de aap uit de mouw, ze hadden een gelukspoppetje om ons een voorspoedige en mooie reis te wensen. Toen ik weg ging naar een afscheidsborrel (drie collega's hadden andere banen gevonden) kwam ik daar ook collega's van een andere lokatie tegen. Ik ben uiteindelijk maar met twee handen tegen elkaar een soort bakje gaan vormen, want het regende gelukspoppetjes!
En ik kreeg ook nog een heel leuke kaart met de tekst 'We blijven altijd bij je, ook als je even weg bent'.
En dat allemaal stiekem achter mijn rug geregeld zonder dat ik het in de gaten heb gehad. Soms is het een zegen om naïef te zijn ;-)
Overbodig te zeggen dat ik het niet alleen heel erg gewaardeerd heb, maar me ook heel gewaardeerd voel. De poppetjes gaan meereizen en ik ga er de nodige foto's van maken!
Dank je wel collega's! Tot 17 februari 2014 ;-)
Van elke collega één
Goede reis gewenst!
Ik heb gisteren echt in een deuk gelegen! Om de haverklap drentelde een collega, soms twee of drie, mijn kamer binnen met een of andere vage smoes. En op een gegeven moment kwam dan de aap uit de mouw, ze hadden een gelukspoppetje om ons een voorspoedige en mooie reis te wensen. Toen ik weg ging naar een afscheidsborrel (drie collega's hadden andere banen gevonden) kwam ik daar ook collega's van een andere lokatie tegen. Ik ben uiteindelijk maar met twee handen tegen elkaar een soort bakje gaan vormen, want het regende gelukspoppetjes!
En ik kreeg ook nog een heel leuke kaart met de tekst 'We blijven altijd bij je, ook als je even weg bent'.
En dat allemaal stiekem achter mijn rug geregeld zonder dat ik het in de gaten heb gehad. Soms is het een zegen om naïef te zijn ;-)
Overbodig te zeggen dat ik het niet alleen heel erg gewaardeerd heb, maar me ook heel gewaardeerd voel. De poppetjes gaan meereizen en ik ga er de nodige foto's van maken!
Dank je wel collega's! Tot 17 februari 2014 ;-)
vrijdag 15 november 2013
dinsdag 1 oktober 2013
Haiku dinsdag
Afgelopen woensdag was ik op retreat met mijn afdeling, waardoor direct al mijn haiku woensdag voornemen in het water viel. Om dat goed te maken vandaag dus een haiku en als het goed is heb ik morgen dan volgens schema weer een woensdag haiku ;-)
Eens kijken of ik vanavond of morgenavond een toepasselijke foto erbij kan plaatsen!
'Retreat in Limburg
collega's leren kennen
Het was geweldig!'
Eens kijken of ik vanavond of morgenavond een toepasselijke foto erbij kan plaatsen!
'Retreat in Limburg
collega's leren kennen
Het was geweldig!'
woensdag 18 september 2013
zondag 15 september 2013
Hardlopen (WAAAT zeg je?)
Een jaar geleden zei ik nog tegen Edwin 'daar heb je weer zo'n halve gare' als ik iemand zag hardlopen. Tja, het kan verkeren, want inmiddels ben ik er zelf mee begonnen ;-) In eerste instantie vooral om straks in Australie en Nieuw Zeeland mijn conditie een beetje op peil te houden, maar ik geloof dat ik het zowaar ook nog leuk ga vinden. 't Moet niet gekker worden!
Alleen ben ik wel heel blij dat ik een clinic van zes weken hiervoor heb geboekt. Daarbij heb je voor doordeweeks twee trainingen adhv een schema en op zaterdag een training met trainers erbij die ook uitleg geven over looptechniek, waar je op moet letten, welke klachten normaal zijn en wanneer je toch wat voorzichtiger moet zijn.
Helaas blijk ik in de laatste categorie te vallen. Ik had van de week wat last van mijn onderbenen, net alsof er een stukje boven mijn enkel een band net iets te strak was aangetrokken. Maar met trainen kon ik goed door de pijn 'heenlopen', dus ik had iets van ach hoort erbij, gaat wel weer over. Ik ben niet eigenwijs hoor, helemaal niet!
Toch gisteren maar even besproken met een trainer en kennelijk wijst dit op het ontwikkelen van shin-splint. Voor de zekerheid heeft ze tijdens de training en via een video mijn looppatroon bekeken, maar daar is niets mee aan de hand. Conclusie: ik wil te snel te hard gaan. Goh, dat herken ik nou toch echt niet ;-)
Het advies is dus voorlopig echt heel rustig hardlopen (hoe gek dat ook klinkt) en de twee trainingen voor deze week te verdelen over kortere periodes lopen met dus wat vaker een minuutje stevig wandelen ertussen. Dat vermindert de belasting van de pezen aanzienlijk en dus de kans dat ik echt shin-splint krijg.
Toen ik begon zag ik mezelf al als een elegante slanke hinde met mooie lange passen over de paden snellen. Het lijkt er echter op dat ik voorlopig nog ben 'veroordeeld' tot het als een olifant rondsjoggen ;-)
Alleen ben ik wel heel blij dat ik een clinic van zes weken hiervoor heb geboekt. Daarbij heb je voor doordeweeks twee trainingen adhv een schema en op zaterdag een training met trainers erbij die ook uitleg geven over looptechniek, waar je op moet letten, welke klachten normaal zijn en wanneer je toch wat voorzichtiger moet zijn.
Helaas blijk ik in de laatste categorie te vallen. Ik had van de week wat last van mijn onderbenen, net alsof er een stukje boven mijn enkel een band net iets te strak was aangetrokken. Maar met trainen kon ik goed door de pijn 'heenlopen', dus ik had iets van ach hoort erbij, gaat wel weer over. Ik ben niet eigenwijs hoor, helemaal niet!
Toch gisteren maar even besproken met een trainer en kennelijk wijst dit op het ontwikkelen van shin-splint. Voor de zekerheid heeft ze tijdens de training en via een video mijn looppatroon bekeken, maar daar is niets mee aan de hand. Conclusie: ik wil te snel te hard gaan. Goh, dat herken ik nou toch echt niet ;-)
Het advies is dus voorlopig echt heel rustig hardlopen (hoe gek dat ook klinkt) en de twee trainingen voor deze week te verdelen over kortere periodes lopen met dus wat vaker een minuutje stevig wandelen ertussen. Dat vermindert de belasting van de pezen aanzienlijk en dus de kans dat ik echt shin-splint krijg.
Toen ik begon zag ik mezelf al als een elegante slanke hinde met mooie lange passen over de paden snellen. Het lijkt er echter op dat ik voorlopig nog ben 'veroordeeld' tot het als een olifant rondsjoggen ;-)
vrijdag 6 september 2013
-14!
Nee, niet de temperatuur ;-) Nog lang niet en ik hoop helemaal niet deze winter.
Nee, ik heb afgelopen woensdag mijn afrondend gesprek van het zes maanden durende afvalprogramma gehad. En ik ben TROTS op mezelf! Degenen die mij een beetje kennen weten dat ik dat niet gauw zeg van mezelf, maar nu vind ik dat ik dat best mag zeggen van mezelf.
Want waar ik eind februari nog 82,2 kilo woog met de bijbehorende BMI van 29,2 bleef de weegschaal woensdag op maar 68,2 kilo steken, terwijl mijn BMI gezakt is naar 25,7. En dat woog ik een maand geleden ook al. Want toen ben ik even zelf op de 'gewone' weegschaal gaan staan. Afgelopen woensdag heeft Esmeralda, de coach, me op de supersonische weegschaal gezet, waarmee gelijk vet- en spierpercentage werden gemeten. En ook die cijfers zien er goed uit ;-) Het lijkt erop dat ik de knop omgezet heb en weet hoe ik nu moet eten en sporten om op gewicht te blijven en misschien zelfs nog wel wat af te vallen. (want eigenlijk ben ik nog altijd zo'n 3 tot 4 kilo te zwaar)
Het volgende goede voornemen is gaan hardlopen. Vanaf morgen ga ik een zesweekse clinic volgen bij iRun met het idee dat ik na zes weken in staat ben om 5 km hard te lopen. Ik heb geen idee of het me gaat lukken, of ik het leuk ga vinden, of mijn lichaam het aan kan, maar ik ga het in ieder geval proberen!
Wordt vervolgd!
Nee, ik heb afgelopen woensdag mijn afrondend gesprek van het zes maanden durende afvalprogramma gehad. En ik ben TROTS op mezelf! Degenen die mij een beetje kennen weten dat ik dat niet gauw zeg van mezelf, maar nu vind ik dat ik dat best mag zeggen van mezelf.
Want waar ik eind februari nog 82,2 kilo woog met de bijbehorende BMI van 29,2 bleef de weegschaal woensdag op maar 68,2 kilo steken, terwijl mijn BMI gezakt is naar 25,7. En dat woog ik een maand geleden ook al. Want toen ben ik even zelf op de 'gewone' weegschaal gaan staan. Afgelopen woensdag heeft Esmeralda, de coach, me op de supersonische weegschaal gezet, waarmee gelijk vet- en spierpercentage werden gemeten. En ook die cijfers zien er goed uit ;-) Het lijkt erop dat ik de knop omgezet heb en weet hoe ik nu moet eten en sporten om op gewicht te blijven en misschien zelfs nog wel wat af te vallen. (want eigenlijk ben ik nog altijd zo'n 3 tot 4 kilo te zwaar)
Het volgende goede voornemen is gaan hardlopen. Vanaf morgen ga ik een zesweekse clinic volgen bij iRun met het idee dat ik na zes weken in staat ben om 5 km hard te lopen. Ik heb geen idee of het me gaat lukken, of ik het leuk ga vinden, of mijn lichaam het aan kan, maar ik ga het in ieder geval proberen!
Wordt vervolgd!
Abonneren op:
Posts (Atom)