Er was eens

een mooi oud stoomgemaal in Lemmer. En toen was er hoog water in Friesland, zo hoog dat ook het stoomgemaal weer moest meedraaien. Laat dat nou net in onze Kerstvakantie zijn geweest :-D En zo kon het dus gebeuren dat wij op Tweede Kerstdag (!) de wekker om half acht lieten aflopen en om kwart over acht in de auto stapten. Tegen tien uur waren we in Lemmer en een kwartiertje later waren we binnen in het Bezoekerscentrum. En dat was niks te vroeg, want 5 minuten later was dit de wachtrij:

Da's dus minstens een uur geduld hebben om binnen te komen!

De organisatie was prima, iedere 5 minuten vertrok er weer een groepje van maximaal 20 personen met een gids naar het gemaal zelf. Overal werd uitvoerig uitleg gegeven, alhoewel de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Edwin en ik eigenlijk drukker waren met het fotograferen van al dat moois. Kijk maar:

Met ons groepje aan het begin van de rondleiding



In de hal met de stoomketels



Eén van de stoomketels

En overal zijn metertjes te zien

De 'achterkant' van het stoomgemaal met mooi tegenlicht

Een stoommachine in volle actie

De olieglaasjes

Detailopname van de stoommachine

Man in actie!

Een zonovergoten foto van de oliekannetjes

Vliegwiel van een stoommachine

De hal met de stoommachines

En uiteraard even op de foto vastleggen dat dit in Utrecht is gemaakt!

Het zonlicht viel prachtig naar binnen!

En zelf op de gevoelige plaat gezet

Het buitengaatse uitzicht was bepaald niet verkeerd....

We hebben genoten van ons bezoek aan het stoomgemaal. Wat fijn dat dit nog zo mooi bewaard is gebleven!

De tijd vliegt!

Maar dit keer slaat dat niet op dat alles zo snel gaat! Nee, ik heb het nu over een workshop die ik bij scrapdelight heb gevolgd. Op zaterdag 26 januari heb ik weer een workshop van Janine gevolgd. Ik had anderen die zien doen terwijl ik mijn pumps fraai decoreerde. Ik vond die andere workshop zo leuk, dat ik die gelijk geboekt had.
Met een leuke babyfoto van mezelf en wat basisbenodigdheden ben ik dus daar aan het freubelen gegaan en dit is het resultaat:

De hele wekker

Detailopname van de linkerkant

 en de bovenkant

de rechterkant

en natuurlijk een close up van mezelf als schattige baby van zes maanden :-)

Inmiddels staat het wekkertje op het dressoir van mijn ouders te pronken. Het viel zeeeer in de smaak bij hen.
Ik hoop dat de dames van Scrapdelight zo'n beetje van de schrik zijn bekomen, want roze en bloemen is niet echt mijn stijl ;-) Onnodig te zeggen dat ik een heerlijke dag heb gehad, lekker freubelen, kletsen en genieten van een heerlijke lunch, wat wil een mens nog meer?!?

Weegschalen en zo

Helaas is mijn weegschaal de laatste tijd niet zo vriendelijk voor me. Viel ik vorig jaar nog vrij makkelijk 9 kilo af, inmiddels heb ik er alweer 2 aangegeten en ben ik volgens de Voedingswijzer bijna obees! Probleem is alleen dat ik dat zelf niet vind ;-) En alhoewel ik prima weet wat mijn valkuilen zijn, is het toch knap moeilijk om ze te ontwijken. Ik houd nou eenmaal van lekker eten en drinken en dat gaat niet altijd goed samen met willen afvallen. Tijd dus om een manier te vinden om die knop om te zetten!
En die manier hoop ik nu bij mijn sportschool gevonden te hebben. Ik ga daar gedurende zes maanden een programma doen waarbij kritisch gekeken wordt naar wat je eet en hoe/hoeveel je beweegt. Via dat programma krijg je ook ideeën aangereikt hoe je vrij simpel kleine veranderingen in je eetpatroon kan doorvoeren zodat een eenmaal bereikt gezond(er) gewicht niet meer ' ineens' de verkeerde kant op gaat.
Met bewegen zit ik nagenoeg goed, nog wat extra cardiofitness erbij en dan is dat opgelost. Nu nog mijn eetpatroon en dan met name de tussendoortjes 's avonds en in het weekend...Ik zei toch al dat ik mijn valkuilen wel ken? ;-)
Oh, en mijn begingewicht? Dat is 78,7 kilo oftewel een BMI van 29.6 bij mijn lengte. Ik houd jullie op de hoogte van mijn vorderingen!

Koning Winter

Voor de derde winter op rij hebben we te maken met sneeuw en vorst. Voor het verkeer (en vooral als je altijd fietst!) niet altijd even fijn, maar wat kan het toch mooie foto's opleveren! En dat op 5 minuten lopen (OK, toen 10 minuten glibberen...) van je huis:

Is het niet wonderbaarlijk hoe alles dan ineens betoverend mooi wordt? 

Veuls te lang gelee

Mijn hoofd stond na het laatste logje even niet zo naar bloggen en dan is het ineens zomaar 9 februari 2013...Hoog tijd om mijn leven te verbeteren dus! Ik ga gelijk maar een aantal logjes schrijven en dan iedere dag er eentje op 'publiceren' zetten. Even een beetje schade inhalen, want ik heb best wel het een en ander (mee)gemaakt dat ik met jullie wil delen :-)

Pumps....

Yep, er staat echt 'pumps' als titel van dit logje. Degenen die mij een beetje kennen zullen nu ongetwijfeld de wenkbrauwen fronsen, want als ik alleen maar naar die dingen kijk lig ik al op mijn snufferd...Maar er zijn creatieve mensen die andere mogelijkheden voor pumps zien zoals Janine Soepenberg, DT lid van scrapdelight. Zij had een fantastische workshop gemaakt waarvoor de basis een paar pumps is en hoe hoger de hakken, hoe beter! En ik was er zo weg van, dat ik die gelijk geboekt heb. De suggestie was om er bv je trouwschoenen voor te gebruiken. Alleen, die heb ik niet en dat soort pumps is sowieso niet in mijn kledingkast te vinden. Gelukkig bestaat er zoiets als een kringloopwinkel en voor het enorme bedrag van wel 4 hele euro's was ik de eigenaresse van een paar killer heel pumps!

Gewapend met deze pumps en een mooie foto van Edwin en mij toog ik op 3 november naar de winkel om een hele dag heerlijk te gaan fröbelen. Goh, wat was dat leuk en wat was er veel materiaal om de pumps mee te pimpen. Omdat ik ontzettende hoofdpijn had ben ik eerder weggegaan waardoor de pumps nog niet af waren. Inmiddels heb ik ze verder afgemaakt en ik ben er errug tevreden over :-D Het resultaat? Kijk zelf maar:

Van achteren bezien

En van boven...

Hoe vol kan je het maken? ;-)

En nog een laatste blik

Helaas is de foto van Edwin en mij niet zo goed zichtbaar, dus hier het origineel:

Samen in de diner trein van Puffing Billy (Melbourne) om ons 10 jarig jubileum te vieren ;-D

Janine, kom maar op met een volgende leuke workshop!

Spaanse rijschool

Ik was jullie nog een log over ons uitstapje naar de Spaanse Rijschool in Wenen schuldig. En aangezien belofte schuld maakt... ;-)

Al zo lang als ik me kan herinneren ben ik gek op paarden. Ik heb ook 12 jaar les gehad totdat een chronische ontsteking van een slijmbeurs in mijn heup dat onmogelijk maakte, in ieder geval wat wekelijkse lessen betreft. Af en toe een buitenrit, vooral op vakantie, kan gelukkig nog wel.

Maar terug naar waar het echt over gaat, de Spaanse Rijschool. Al meer dan 400 jaar worden dezelfde trainingen en uitvoeringen met de paarden gedaan. Traditiegetrouw worden alleen Lippizaner hengsten hiervoor gebruikt, o.a. omdat deze stijl van rijden bijzonder veel kracht vereist. En de naam Spaanse rijschool is ontstaan omdat de paarden ten tijde van het oprichten van de rijschool uit Spanje kwamen.

We hadden voor de vrijdag combitickets gekocht, zodat we zowel de ochtendtraining als de stallen konden bezoeken. Edwin vond het wel leuk om het eens een keer gezien te hebben en ging al vrij snel foto's maken. Dat kwam mij prima uit, want ik daarentegen heb ruim twee uur lang gefascineerd staan kijken! Als de combinatie paard-ruiter klopt is het echt zo'n prachtig elegant ballet....

Wat foto's:

De (onopvallende) ingang

Volkomen gefascineerd....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De ochtendtraining

Aan het eind van de training

Zoals je ziet hebben de paarden verschillende kleuren. In principe wordt een Lippizaner veulen zwart geboren en verkleurt hij naarmate hij ouder wordt via appelgrijs (foto van 'De ochtentraining', het onderste paard) naar wit. Hoe witter hoe ouder dus.
Maar af en toe wordt er een bruine Lippizaner hengst geboren. Daarvan zie je er twee in de onderste foto. Nu is het zo dat de Spaanse Rijschool van tradities aan elkaar hangt en één van die tradities is dat te allen tijde bij een show het voorste paard een bruine Lippizaner dient te zijn. Voor zover onze gids wist is het nog nooit voorgekomen dat er geen bruine hengst was, dus geen problemen met het vasthouden aan die traditie  ;-)

's Middags hebben we nog een rondleiding door de stallen gehad. En waar ik al een beetje bang voor was, foto's maken mocht niet :-(( Ergens snap ik het wel, want de gemiddelde toerist flitst er dan op los. En als die paarden dat dan tientallen keren per dag meemaken, tja...En toch blijf ik het jammer vinden ;-)
Wel mochten er foto's in de tuigagekamer gemaakt worden:

Een gedeelte van de zadels

Ieder paard blijkt twee eigen zadels te hebben. De donkere worden tijdens de trainingen gebruikt, de licht gekleurde zijn voor de uitvoeringen. Daarvan kunnen de beugels makkelijk verwijderd worden, want dan wordt er zonder beugels gereden. OOK als de paarden sprongen maken, dus dan kan je je als ruiter maar beter goed vastklemmen ;-)

Enne, tijdens de rondleiding heeft Edwin nog wat prachtige foto's van de zaal kunnen maken:

Het uitzicht vanaf de loge op de begane grond

En een blik op het werkelijk prachtige plafond!

Goh, wat heb met name ik genoten van dit dagje Wenen! Het tweede weekend van november verzorgt de Spaanse Rijschool een drietal optredens in Ahoy, ik geloof dat ik mijn spaarpot maar ga omkeren om een kaartje te kopen ;-)

Tot laters,
Monique