Count Up 14

Ik loop inmiddels aardig achter met wat ik heb gefreubeld voor de wedstrijd op het forum van Scrapdelight. Ik ben jullie nog de bijdragen van Count up 14 en 15 schuldig, daarna heeft het challenge team er een punt achter gezet. Het lijkt me ook wel erg lastig om steeds maar weer een nieuwe uitdagende opdracht te verzinnen!
Afijn, Count Up 14 dus. Voor deze ronde hadden ze ook weer wat leuks verzonnen...Kijk maar naar het lijstje van eisen:
- 14 foto's (duuuh...)
- Een titel die bestaat uit precies 14 letters (spaties en leestekens zijn geen letters)
- Het thema wat op tenminste 1 foto en in de journaling terug moet komen is 'Vrijheid'.
- Verder gebruik je precies 14 tags op je LO
- Je maakt gebruik van een distress techniek (uitleggen welke bij plaatsen challenge) Inspiratie hiervoor kun je vinden op het blog van Tim Holtz, of zoek op Youtube maar eens op (ranger) distress techniques.
Nou, maak daar maar eens een LO mee! Het heeft dus wel even wat prakkedenken gekost voor ik wat leuks verzonnen had, te meer daar ik ook weer foto's van Australië wilde gebruiken. Maar, uiteindelijk had ik natuurlijk wel wat, kijk maar:

DUIKEN BIJ HET GBR

Als basis heb ik het internationale teken van duikers voor ' OK'  gebruikt: met duim en wijsvinger een rondje vormen. Op dat idee kwam ik toen ik in de gaten kreeg dat de 5 vingers precies 14 kootjes hebben. Nou ja, de duim bestaat natuurlijk ook uit drie kootjes, maar daar heb ik me wat 'scrappersvrijheid'  veroorloofd, want anders kwam ik niet uit ;-) Als je een beetje creatief kijkt, kan je het eerste kootje ook bij de hand rekenen GRIJNS De rest van de eisen zullen jullie wel herkennen zoals 14 foto's en een titel bestaande uit 14 letters.
Wat het thema 'Vrijheid' betreft, al vanaf dat we wisten dat we naar Australië zouden gaan wilden we gaan duiken bij het Great Barrier Reef, dat leek vooral mij het ultieme gevoel van vrijheid. Helaas liep dat wat anders...Ik raakte al in paniek toen ik nog achter de boot hing met maar 10 centimeter water boven mijn hoofd en Edwin was na 10 minuten weer boven, hij was aan het hyperventileren en kreeg dat niet onder controle. Hij is ook de rest van de dag behoorlijk beroerd geweest door het zeewater Wat hij had binnengekregen. Ons gevoel van vrijheid was dus ver te zoeken :-((

Omdat de gebruikte foto's nou niet echt heel erg duidelijk zijn (tja, je moet wat om er 14 op een pagina van 30*30 cm te krijgen), onderstaand twee collages waarin je alle gebruikte foto's kan zien. En voor de nieuwsgierigen onder ons, die enorme vis is een Maori wrasse. Op de eerste collage zie je aan de rechterkant een foto van zowel mij als Edwin samen met de vis:

Diverse foto's van ons en een foto van de boot

Diverse onderwaterfoto's

In een volgende post meer over Count Up 15 en de uiteindelijke uitslag :-D
O, en wat misschien ook wel leuk is: iedereen zat iedere keer weer in spanning te wachten of ik net op tijd toch weer mijn bijdrage wist te plaatsen. Ik had er nogal een handje van om zo ongeveer vijf minuten voor de deadline mijn foto's te plaatsen ;-))

Red een kaas!

Ben je gek op goede kaas en dan vooral parmezaanse kaas? Kijk dan eens hier: Red een kaas! Ik heb me al ingeschreven en met mij nog zo'n 3900 kaasliefhebbers. Nu nog even geduld hebben.......

Foto's van het feestje

Belofte maakt schuld, ik zou nog wat foto's van het feest van mijn ouders op mijn blog zetten. Ik ben bezig met een steralbum om een aantal foto's in te verwerken en ik heb daarom een tweetal collages gemaakt:

Hier zie je o.a. mijn vader en mijn broer de planning van de middag en avond doornemen (linksboven), de oudste zus van mijn vader speechen (tweede foto van rechts) en de reactie van mijn ouders als ze in de gaten hebben dat ze kaartjes voor het concert van André Rieu krijgen (rechtsboven). Verder wat sfeerfoto's van het buffet, de visite en de lokatie.

En op deze collage zie je mijn ouders toosten op hun huwelijk, de diverse cadeaus (rechtsboven) en het dank je wel cadeau voor de gasten (bovenste rij, de tweede foto van rechts).

En de cadeaus vielen bijzonder in de smaak! Als aanvulling op het concert kregen ze van de familie een driedaag arrangement in kasteel Vaeshartelt. De eerste dagen kreeg ik zo ongeveer iedere dag een update van wat ze nu weer allemaal gingen doen in Maastricht. Volgens mij hadden we ze wel een week daar kunnen onderbrengen ;-)
Nu nog afwachten of hen dan mooi (lees droog!) weer gegund is. Ik kan veel regelen, maar nou net dat niet!

Tot laters,
Monique

Problemen met weergave?

Ik kreeg van sommige kanten te horen dat mijn blog niet altijd goed wordt weergegeven. Ik heb geprobeerd uit te zoeken waar dat door veroorzaakt wordt. Het lijkt erop dat het probleem zit in de internetbrowser die je gebruikt. In Mozilla Firefox heb ik geen problemen, maar als ik mijn blog open in Internet Explorer ziet het er inderdaad vreemd uit. De foto bovenaan is weg en in het logje over CU 13 gaat het ook niet helemaal zoals bedoeld. Verder krijg ik de melding dat Internet Explorer niet meer door Blogger wordt ondersteund en je als alternatief Google Chrome kan/moet installeren. De makkelijkste oplossing lijkt mij daarom voor een andere browser te kiezen, maar dat kan je uiteraard zelf beter beoordelen ;-)

Taakverdeling

Gisteren hebben we dus het 50 jarig huwelijk van mijn ouders gevierd. En alle kinderen met aanhang hadden een eigen 'taak' te vervullen. Zo verzorgden Stefan en Jolanda de uitnodiging (helaas nog geen foto van), was mijn broer Patrick ceremoniemeester:

heeft zijn vriendin Jojanneke de taart gemaakt:

was Edwin de fotograaf:  

en heb ik de dank je wel doosjes voor de gasten gemaakt:

 

En uiteraard hadden mijn ouders ook de nodige 'taken':

Luisteren naar de speech

De taart aansnijden

Het buffet openen

En het dessertbuffet openen

We hebben een heerlijk feest gehad, waar mijn ouders volop van genoten hebben! En dan hebben ze nog het concert van André Rieu en drie dagen Maastricht om naar uit te kijken :-D Ik hoop dat ze daarvan net zo genieten!

Speech

I did it! Voor het eerst van mijn leven heb ik een echte speech gedaan. Vantevoren peentjes gezweet want wat zeg je dan in hemelsnaam??? En achteraf bezien viel het best mee, maar achteraf valt iets meestal mee ;-) Wat overigens niet betekent dat ik dit nou iedere week wil doen, dat nou ook weer niet GRIJNS Wanneer en waarom ik die speech dan heb gedaan hoor ik je vragen. Wel, dat zit zo:
Gisteren waren mijn ouders 50 jaar getrouwd en dat werd gevierd met een feestje. Al maanden vantevoren (zie mijn eerste logje als je meer wil weten) wisten we welk cadeau we zouden geven en ook dat ik daarvoor de speech zou doen. Tja, je bent de oudste of niet....De afgelopen week heb ik me dus suf gepiekerd wat ik nu in hemelsnaam moest zeggen. Uiteindelijk heb ik maar besloten om ter plekke te improviseren, ik had alleen wat steekwoorden in mijn hoofd. Als ik afga op de commentaren na afloop deed ik het zo slecht nog niet, gelukkig maar. Edwin heeft uiteraard foto's gemaakt, maar die kan ik morgen pas plaatsen. Hij is nu druk bezig zich door de 400 foto's heen te werken. 

Zoals beloofd vandaag een foto van een speechende Monique, samen met mijn tante Marijke...:

Dat was toch minder eng dan gedacht!

Tot laters,
Monique

Count up 13

Op het forum van SD zijn we inmiddels met nog maar drie dames over voor deze wedstrijd, maar we zijn alle drie volhouders. Ben benieuwd met hoeveel foto's op een pagina we uiteindelijk eindigen...

Voor deze ronde waren de eisen als volgt:

- 13 foto's (open deur natuurlijk...);

- 13 zelfgemaakte (!) bloemen, IEKS!

- minimaal 1 foto moest iets met pech/tegenslag te doen hebben, omdat dat ook geldt voor het getal 13.

En als eigen eis natuurlijk opnieuw dat het weer met foto's van Australië gedaan zou worden. 

Die eerste en laatste eis waren niet zo lastig, maar die bloemen! Ik ben ruim een week aan het kl**tviolen geweest met bloemen gemaakt volgens deze flower tutorial, toen heb ik het maar opgegeven. Ik heb nog wel de babydoekjes gebruikt als materiaal, maar met stanzen de bloemen gemaakt. Ik wil nog wel eens bloemen volgens Pauliens werkbeschrijving maken, maar nu even niet. 

De foto's van mijn bijdrage, getiteld 'Bloemlezing van pech':

De hele LO met boven 13 foto's en onder de titel. Her en der de 13 blommen...

Een close-up van de rechterkant met de tags uitgeschoven

Het verhaal bij alle foto's

De journaling is wat lastig te lezen vanaf de foto, dus hieronder de tekst:

'Onze gids Nathan had nogal wat pech met de bus. Een steeds weer opduikend probleem
in de eerste drie weken was dat de motor onvoorspelbaar en op de meest ongeschikte momenten zomaar afsloeg. Uiteindelijk besloot Nathan gelijk door te rijden naar Darwin omdat hij het niet meer vertrouwde. Bij het binnenrijden van Darwin verzuchtte Rachel dat we dat tenminste hadden gehaald. Nog geen 50 meter verder was het definitief over en uit met de bus! We bleven vier dagen in Darwin ipv twee, maar toen garandeerde de garage dat de bus nu toch echt zeker weten gerepareerd was. Nog geen uur rijden later strandden we dus bij resort Lake Bennett…Toen heeft de organisatie een andere bus geregeld. En als goedmakertje kregen we een extra trip naar Magnetic Island  :-D :-D 

Daarnaast hadden we echter ook de nodige‘eenmalige’ pechmomenten:
Zo was er die parkeergarage in Alice Springs die steeds iets lager werd, waardoor op een gegeven moment het dak van de bus langs het plafond schraapte…

Of die keer dat Nathan achteruit reed, maar niet had gezien dat het linkerportier nog open stond. Waardoor het portier vervolgens nogal onzacht in aanraking met een paaltje kwam…

De aanhanger bleek niet berekend op het gewicht van alle bagage, zodat Nathan in Tennant Creek in allerijl op zoek moest naar een service centrum voor een noodreparatie van het chassis…

Maar wat ons het meeste is bijgebleven is de brandlucht die we op een gegeven moment roken. Het duurde even voordat Nathan door had dat we hem niet in de maling namen, met name omdat de brandlucht voor in de bus niet te ruiken was. Maar er was wel degelijk iets mis en dat iets bleek een klapband van de aanhanger te zijn. Met vereende krachten werd de band daarop vervangen. En uiteraard moest dat op de gevoelige plaat vastgelegd worden!

Ondanks alle pech en een wat andere route dan we eigenlijk zouden volgen hebben we een heerlijke zes weken rondgetrokken in Australië en vooral veel gezien en genoten!'

Ik ben benieuwd welke uitdaging er voor Count Up 14 wordt verzonnen! Kom maar op, ik ben er klaar voor :-D  

Alleen de komende twee weken even nog niet, dan ben ik druk bezig met van alles voor het 50-jarig huwelijksfeest van mijn ouders te freubelen. Veertig dank je wel doosjes, veertig tagjes, een steralbum, een dubbel uitschuifkaart met de kaartjes van André Rieu, een never ending kaart om het overnachtingsarrangement in te verstoppen en dan ben ik vast nog iets vergeten. Volgens mij heb ik helemaal geen tijd om te gaan werken HAHAHA

Dus als jullie even niets van me horen, ik ben in mijn scraphok te vinden!